Przypadkiem użycia nazywa się swego rodzaju historię wykonania, która jest realizowana przez poszczególne osoby, aby osiągnąć założony cel. Jednak nie zawsze osoba jest wykonawcą. Obecnie bardzo często tę funkcję pełni urządzenie, oprogramowanie lub system. Wykonawca gwarantuje osiągnięcie celu, ale tylko wtedy, gdy zostaną spełnione wcześniej postawione wymagania.
Jednak przypadek użycia nie może być traktowany jako niezbędny dokument tworzony do każdego przypadku. Dzięki niemu można opisać funkcjonalność opisywanego systemu, ale ważniejszą rolę będą odgrywać pomiary czy diagramy. Aby use case spełniał swoją funkcję, powinien zostać opracowany według niezbędnych wytycznych. Z czego powinien składać się opis przypadku użycia?
Czytelność
Przekaz powinien być prosty i jednolity. Główną rolę powinna odgrywać treść, a nie forma jej przekazania. Standardowy szablon musi zawierać takie informacje jak tytuł przypadku, wykonawców, opis, warunki początkowe, wyzwalacz, scenariusz oraz alternatywne możliwości wykonania. Stosowanie jednego modelu będzie korzystne dla autora, ponieważ przyzwyczai on odbiorcę do danej formy przekazu.
Nie potrzebna jest wysublimowana oprawa graficzna. Najważniejszy ma być opis słowny. Rysunek może posłużyć jako wyeksponowanie zależności między konkretnymi przypadkami użycia.
Zdania mają być jak najprostsze, aby zostały zrozumiane przez jak najliczniejsze grono odbiorców. Opis jednej czynności powinien mieścić się w jednym zdaniu. W ten sposób bardzo łatwo będzie można połączyć zadanie z możliwymi alternatywami.
Określenie celu
Cel wraz z warunkami wstępnymi są niezbędnymi informacjami, które powinny się znaleźć w opisie przypadku użycia. Cel musi cechować się mierzalnością i weryfikowalnością. Natomiast dokładne określenie warunków zakończenia testu spowodują, że łatwiej będzie zweryfikować, w jakim stopniu założenia zostały osiągnięte.
Spełnienie warunków wstępnych zagwarantuje osiągnięcie zamierzonego celu. Może okazać się, że do wykonania testu będą potrzebne dodatkowe uprawnienia lub dostęp do większej ilości danych.
Wskazywanie konkretnego wykonawcy danej czynności
Przypadek użycia przypomina trochę scenariusz. Bardzo ważne jest określenie, kto powinien wykonywać daną czynność. Jeśli taka forma nie zostanie zachowana, odbiorca nie otrzyma pełni informacji.
Brak opisu całego systemu
Nie można opisać całego systemu za pomocą use cases. Zbyt duża ilość informacji odwróci uwagę odbiorcy od istoty problemu. Projekt, który będzie wymagać późniejszych aktualizacji, również będzie mógł zachwiać szczegółami, zawartymi w opisie.
Mile widzianym jest, aby opis zawarty został w maksymalnie dziesięciu krokach. Zapewni to przejrzystość dla odbiorcy, a twórca będzie mógł łatwiej zarządzać dokumentacją. Złożony scenariusz może być podzielony na przypadki użycia i rozszerzenie.
Alternatywy
Każdy przypadek wymaga zastosowania alternatywnego wykonania, które będą prowadzić do osiągnięcia tego samego celu. Warto także zastanowić się, jakie problemy można napotkać po drodze. Należy to zrobić już na etapie projektowania, ponieważ zaoszczędzi to czasu w fazie testów.
 | Artykuł powstał we współpracy z Leadership Center |
